1 WW (wymiennik węglowodanowy) = 10 g węglowodanów zawartych w produkcie.

Inaczej jest to taka ilość produktu żywieniowego (chleba, kaszy, ryżu makaronu…), która zawiera 10 g węglowodanów

Jest to informacja bardzo istotna dla osób samodzielnie wyliczających dawkę insuliny do posiłku.

Dlaczego obliczanie wymienników węglowodanowych jest takie istotne?

Do 3 najważniejszych składników pokarmowych należą węglowodany (cukry), białka i tłuszcze. Podczas jedzenia skrobia ulega już początkowemu rozkładowi w jamie ustnej, następnie przedostając się do żołądka ulega dalszemu trawieniu pod wpływem soku żołądkowego. Węglowodany po przejściu wstępnego etapu trawienia rozkładane są na cukry proste (glukoza, fruktoza, galaktoza) w jelicie pod wpływem enzymów trzustkowych i stąd wchłaniane do krwi. Fruktoza musi przejść przemianę w wątrobie do glukozy zanim wpłynie na poziom cukru.

Glukoza absorbowana jest do większości tkanek pod wpływem insuliny i magazynowana w postaci glikogenu w wątrobie i mięśniach.

Bez odpowiedniej dawki insuliny poziom glukozy we krwi znacznie wzrośnie. Dlatego dla zbilansowania ilości węglowodanów, które spożywany podajemy określoną dawkę insuliny na zjedzony wymiennik węglowodanowy.

Jak obliczać wymienniki węglowodanowe w praktyce?

Większość produktów opakowanych jest opisana. Na opakowaniu najczęściej widnieje ile gram węglowodanów zawiera 100 g takiego produktu.

Sytuacja przedstawia się gorzej w przypadku pokarmu nieopisanego jak owoce, warzywa, pieczywo….. Niestety  w takim wypadku musimy korzystać z tabel wymienników węglowodanowych lub specjalnych programów albo wag do obliczania ilości węglowodanów w tych produktach.

Przykładowe porcje pokarmów zawierających 1 WW

Ziemniak średniej wielkości 65 g, kasza i ryż po ugotowaniu- 50 g (3 płaskie łyżki stołowe), makaron po ugotowaniu 50 g (najczęściej 2 czubate łyżki stołowe).

Zobacz również wpis: obliczanie wymienników węglowodanowych w praktyce