Badania

Tatuaż a cukrzyca: biosensoryczne tatuaże wskażą poziom glukozy?

Julita Sobańska | 14 sierpnia 2019
Tatuaż a cukrzyca

Tatuaż to trwały wzór, bądź znak powstały na skutek wprowadzenia barwnika do skóry. Niegdyś tatuaż miał znaczenie rytualne, jednakże dziś jego rola się zmieniła.

Obecnie tatuaże mogą pełnić funkcję symbolu, który określa przynależność do określonej grupy, bądź wykonywane są po prostu w celach estetycznych. Jednakże wraz z rozwojem nauki, okazało się, że tatuaże mogą mieć zastosowanie w monitorowaniu przebiegu niektórych chorób. W jaki sposób? Na to pytanie odpowiemy w niniejszym artykule.

Tatuaż u cukrzyka a bezpieczeństwo

W gruncie rzeczy, niezależnie czy jest się chorym na cukrzycę, czy nie, najważniejsze to wybrać profesjonalne studio tatuażu. Nieprawidłowo przeprowadzony zabieg niesie ryzyko powikłań, którymi są przede wszystkim zakażenia bakteryjne, grzybicze, wirusowe (zwłaszcza HBV, HCV, HIV), a także alergia, stany zapalne, czy choroby skóry (1)

W cukrzycy istnieją jeszcze inne potencjalne problemy. Pierwszy z nich to utrzymanie poziomu glukozy na prawidłowym poziomie. Niewątpliwie, tatuowanie jest bolesne, a to wiąże się ze stresem i spadkiem glukozy we krwi. Co więcej, czas wykonywania zabiegu może być różny, w zależności od wielkości i wzoru tatuażu. Stąd też, osoba chora na cukrzycę powinna się odpowiednio przygotować do tatuowania i posiadać przy sobie przekąskę.

Inny aspekt jaki należy wziąć pod uwagę to utrudnione gojenie się ran u osób chorych na cukrzycę. Tatuaż jest raną, która u zdrowego człowieka goi się około miesiąca, natomiastu u cukrzyka ten czas zależy od stopnia wyrównania cukrów. Ogólnie rzecz biorąc, osoba chora na cukrzycę przed wykonaniem tatuażu powinna się odpowiednio przygotować do zabiegu, wybrać odpowiedni salon tatuażu i podjąć konsultacje z diabetologiem (2).

Pielęgnacja tatuażu u diabetyka

Jak już wcześniej wspomniano, tatuaż to otwarta rana, a więc należy dbać o nią tak, aby zminimalizować ryzyko zakażenia. Na czas gojenia tatuażu należy zrezygnować z opalania, czy wizyt w saunie, siłowni, na basenie. Dodatkowo nie należy spożywać alkoholu przez około tydzień po zabiegu. Warto pamiętać też, że podczas gojenia skóra może swędzieć i nie wolno jej drapać, czy zrywać strupków.

Innym bardzo ważnym aspektem jest stosowanie odpowiednich kosmetyków. Jakich? Tu najlepiej poradzić się tatuażysty, ponieważ dobierze on odpowiednie preparaty z uwzględnieniem typu skóry i rodzaju wykonanego tatuażu. 

W późniejszym okresie czasu pielęgnacja powinna polegać głównie na nawilżeniu skóry, aby tatuaż zachował swoją jakość i barwę.

Biosensoryczny tatuaż dla diabetyka: co to takiego?

Wraz z nowymi doniesieniami nauki, okazało się, że tatuaż może być przydatny przy monitorowaniu przebiegu chorób nerek i cukrzycy.

W Niemczech stworzono “biosensoryczny tatuaż”, który reaguje zmianą zabarwienia na zmianę parametrów takich jak stężenie albuminy, glukozy w surowicy krwi i pH krwi (3). Zmiana stężenia do wartości nieprawidłowych albuminy zabarwiałaby tatuaż na zielono, glukozy na żółto lub ciemnozielono, natomiast pH na żółto lub niebiesko.

Dlaczego akurat wybrano te parametry? Głównym powodem jest to, że nieprawidłowe zmiany ich stężeń są specyficzne dla poszczególnych rodzajów chorób, dzięki czemu dają możliwość do ich monitorowania lub diagnozowania. Niski poziom albuminy może świadczyć o chorobie nerek lub wątroby, zbyt wysoki o chorobie serca, zbyt niskie lub zbyt wysokie wartości glukozy mogą świadczyć o źle leczonej cukrzycy, a zmiana pH krwi daje sygnał o zaburzeniu równowagi kwasowo-zasadowej (4)

Główne wyzwania dla biosensorycznego tatuażu

Biosensoryczne tatuaże to nadzieja na przyszłość. Obecnie głównym wyzwaniem jest opracowanie odwracalności barwy tatuażu po doprowadzeniu zmieniających jej parametrów  do wartości prawidłowych.

Niestety, obecnie nie wszystkie barwniki mogą wrócić do pierwotnego koloru. Dodatkowo pojawia się inny problem. Póki co tatuaże te były testowane na skórach martwych świń, a więc nie poznano jakie ewentualne interakcje i powikłania mogą zajść pomiędzy organizmem żywym, a poszczególnymi barwnikami. Dlatego też, kolejnym krokiem w badaniach mają być testy na żywych zwierzętach, co pozwoli opracować bezpieczne i odwracalne barwniki, które będą pozwalały monitorować przebieg coraz bardziej powszechnych wśród społeczeństwa chorób (5).

Literatura

  1. Daniszewska B. Mamo, tato, mam tatuaż. Pedagogika Rodziny. Family Pedagogy. 2012; 2(4): 261-272
  2. https://diabdis.com/blog/cukrzyca-a-tatuaz/
  3. https://zdrowie.wprost.pl/zdrowie/10236870/tatuaze-pomoga-zapanowac-nad-cukrzyca-i-choroba-nerek.html
  4. Yetisen A., Moreddu R., Seifi S. i wsp. Dermal Tattoo Biosensors for Colorimetric Metabolite Detection. Angew. Chem. Int. Ed. 2019; 58: 10506-10513
  5. https://www.sciencealert.com/there-is-now-an-actual-tattoo-that-can-change-colour-based-on-glucose-levels
Julita Sobańska
O autorze Julita Sobańska

mgr

Absolwentka Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu kierunku Dietetyka. Doświadczenie zawodowe zdobywane głównie przez praktyki studenckie oraz staże zawodowe. Do głównych jej zainteresowań należy poradnictwo żywieniowe osób chorych na cukrzycę.

Przeczytaj także

Doustna insulina w prewencji cukrzycy: trwają badania POInT