W cukrzycy typu 1 objawy związane z wysokim poziomem cukru we krwi narastają dość szybko (kilka tygodni- kilka miesięcy). Szukamy w tym czasie pomocy u lekarza. Do rozpoznania cukrzycy wystarczy oznaczenie stężenia glukozy we krwi.

Poziom cukru przy wykryciu cukrzycy typu 1 jest najczęściej wysoki (ponad 200 mg/dl). Przed postawioną diagnozą często sami sobie sztucznie podbijamy stężenie glukozy poprzez picie dużych ilości słodkich płynów, ze względu na towarzyszące silne pragnienie.

Lekarz, który rozpoznał cukrzycę wykonuje również badanie moczu, w którym stwierdzić można obecność glukozy i ciał ketonowych (aceton), które normalnie nie występują we moczu.

Niedobór insuliny spowoduje, że komórki organizmu nie będą dostawały wystarczającej ilości glukozy, mimo że tak dużo jej jej we krwi. Glukoza jest potrzebna do przemian metabolicznych, przy jej komórkowym niedoborze dochodzi do nadmiernej produkcji związków ketonowych, które są wykorzystywane jako zastępcze „paliwo”. Gdy powyższy stan się przedłuża nadmiar związków ketonowych sprawi, że krew będzie miała odczyn kwaśny i dojdzie do rozwoju kwasicy ketonowej. Organizm będzie się starał pozbyć acetonu poprzez wydalanie go z moczem i przez płuca (oddech o zapachu winno-owocowym- typowy dla rozwijającej się kwasicy). Objawami rozwijającej się kwasicy mogą być również nudności, wymioty, bóle brzucha (bez pomiaru cukru możemy wystawić błędną diagnozę np: zapalenia wyrostka robaczkowego), odwodnienie (sucha, szorstka skóra, suche błony śluzowe i język). Kwasica ketonowa jest stanem zagrożenia życia, nieleczona może prowadzić do śpiączki (dziś już są to rzadkie przypadki).

Zaraz po wstępnym rozpoznaniu cukrzycy typu 1 zostaniesz skierowany do szpitala, gdzie na podstawie stanu klinicznego i wyników badań lekarz stwierdzi, czy doszło już do rozwoju kwasicy ketonowej.

Jeżeli tak będzie to wymagało intensywnego leczenia. Insulina oraz płyny w dużych ilościach będą podawane drogą dożylną. Takie leczenie będzie trwało 1-3 doby, ale na pewno później poczujesz się lepiej.

Jeżeli jeszcze nie doszło do rozwoju kwasicy ketonowej (gazometria krwi jest w graniach normy) to zaraz po przyjęciu do szpitala będziesz miał podaną insulinę (podskórnie), ze względu na obecny aceton w moczu będziesz poproszony o wypicie dużej ilości niesłodkiej wody.

Lekarz oraz personel medyczny wyjaśni Ci następnie jak podawać samodzielnie insulinę , nauczysz się również samodzielnego pomiaru glukozy za pomocą glukometru.

Po wyrównaniu cukrzycy i opuszczeniu szpitala będziesz wymagał dalszej opieki lekarza diabetologa.

Jeżeli wstępna hospitalizacjia nie była w ośrodku diabetologicznym lecz na oddziale internistycznym, gdzie nie pracuje lekarz diabetolog wskazana jest przejście cyklu edukacji ośrodku wyspecjalizowanym. Poznasz tam inne osoby, które mają ten sam problem, pomoże to bardziej zaakceptować chorobę. W czasie kilkudziowego pobytu oprócz podawania insuliny nauczysz się zasad intensywnego i skutecznego leczenia cukrzycy oraz radzenia sobie z chorobą w normalnym życiu oraz w sytacjach szczególnych (stres, choroba, ciaża, wysiłek fizyczny…)