Bolus korekcyjny

100 mg/dl – taka wartość glikemii jest na ogół punktem wyjścia do obliczeń korekcyjnych zawartości glukozy we krwi. Lekarz ustala o ile obniża glikemię u danego pacjenta 1 jednostka insuliny. Zazwyczaj jest to około 30-50 mg/dl.

U części diabetyków wrażliwość na insulinę może  się różnić w poszczególnych porach i zdarza się, że w ciągu dnia 1 jednostka insuliny obniża glikemię o 30 mg/dl, natomiast w godzinach wieczornych  o 50 mg/dl.

Obniżanie glikemii w ciągu dnia

Jak już zostało wspomniane glikemię obniżamy do 100 mg/dl.

Przykład:

Glikemia w ciągu dnia wynosi 160 mg/dl

160 mg/dl – 100 mg/dl = 60 mg/dl

Ile potrzeba insuliny dla obniżenia glikemii do wartości pożądanej?

Lekarz ustalił, że 1 jednostka insuliny obniża poziom glukozy o 30 mg/dl.

Należy więc podać: 60 mg/dl/30 mg/dl = 2,0 jednostki insuliny

Obniżanie glikemii w godzinach późnowieczornych oraz przed snem

W tych godzinach, jak również w pierwszej połowie nocy, zapotrzebowanie na insulinę jest mniejszeObawiając się niedocukrzenia zbijamy glikemię do 120 mg/dl licząc, że 1 jednostka insuliny obniża stężenie glukozy o 50 mg/dl.

Przykład:

O godzinie 22:00 glikemia wynosi 180 mg/dl.

180 mg/dl – 120 mg/dl = 60 mg/dl

Należy więc podać: 60 mg/dl/50 mg/dl = 1,2 jednostki insuliny

Kobiety w ciąży

Zalecane stężenie glukozy dla kobiet ciężarnych jest inne niż dla pozostałej części diabetyków. U kobiet ciężarnych z rozpoznaną cukrzycą  stężenie glukozy przed posiłkiem powinno wynosić 70-90 mg/dl a w 1 godzinie po posiłkach wartość ta nie powinna przekraczać 140 mg/dl.

Co, jeżeli stężenie glukozy przed posiłkiem jest mniejsze niż 100 mg/dl?

Jeżeli Twoja glikemia przed posiłkiem jest niższa niż 100 mg/dl wówczas od wyliczonej dawki bolusa posiłkowego należy odjąć ilość insuliny obliczonej na korektę. Redukcje dawki bolusa obliczamy w następujący sposób:

100 mg/dl – aktualne stężenie glukozy (mg/dl)/współczynnik korekty.

Przykład:

Glikemia przed posiłkiem wyniosła 70 mg/dl, współczynnik korekty: 1 jednostka obniża poziom glukozy o 30 mg/dl.

100 mg/dl – 70 mg/dl =  30 mg/dl

30 mg/dl/30 mg/dl = 1 jednostka insuliny

O wyliczoną ilość należy następnie pomniejszyć dawkę bolusa posiłkowego.

Literatura

  1. Gawrecki A, Zozulińska-Ziółkiewicz D, Wierusz-Wysocka B. Praktyczne wskazówki w leczeniu cukrzycy u osób dorosłych za pomocą osobistej pompy insulinowej. Gdańsk: Via Medica, 2011.
  2. Thurm U, Gehr B. Osobiste pompy insulinowe i ciągłe monitorowanie glikemii. Poznań: Termedica, 2014.
  3. Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę 2018. Stanowisko Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego. Diabetologia Praktyczna. 2018; 4(1):1-92.
Anita-Rogowicz-Frontczak-Cukrzyca-Specjalista
O autorze Anita Rogowicz-Frontczak

dr n. med.

Diabetolog, endokrynolog, specjalista chorób wewnętrznych. Adiunkt w Klinice Chorób Wewnętrznych i Diabetologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Autorka licznych publikacji naukowych w dziedzinie diabetologii i endokrynologii.

Przeczytaj także

Leczenie za pomocą osobistej pompy insulinowej